Frezowanie – jest jednym z często stosowanych, najbardziej wydajnych sposobów obróbki skrawaniem, polegającym na oddzieleniu warstwy materiału za pomocą obracającego się narzędzia (freza) na obrabiarce zwanej frezarką. Frezowaniem można obrabiać płaszczyzny, powierzchnie krzywoliniowe, gwinty, koła zębate itp. Frez wykonuje obrotowy ruch skrawania, natomiast przedmiot wykonuje względem freza ruch posuwowy (postępowy lub obrotowy). Zęby freza wchodząc kolejno w materiał zdejmują wióry o zmiennej grubości. Rozróżnia się frezowanie walcowe, w którym frez skrawa ostrzami leżącymi na powierzchni walcowej i frezowanie czołowe, w którym frez skrawa zębami położonymi na powierzchni czołowej. W zależności od kierunku ruchu posuwowego względem freza frezowanie może być:

  • przeciwbieżne (kierunki prędkości ruchu obrotowego freza i ruchu posuwowego przedmiotu są przeciwbieżne). W takim przypadku frezowania, siła posuwowa normalna, skierowana jest pionowo w górę, a więc detal ma tendencję do odrywania się od powierzchni stołu lub imadła. Jest stosowane w przypadku obrabiania np. surowego odlewu, gdyż przy utrudnionym chłodzeniu, z uwagi na gromadzenie się wiórów przed frezem, obróbka rozpoczyna się w już obrobionym miejscu, co zwiększa trwałość narzędzia.
  • współbieżne (kierunek ruchu posuwowego stołu frezarki jest zgodny z kierunkiem ruchu roboczego freza). Frezowanie współbieżne jest bardziej korzystne od przeciwbieżnego, ponieważ grubość warstwy skrawanej jest największa na początku i najmniejsza pod koniec pracy, wióry gromadzą się za frezem (co umożliwia lepsze chłodzenia narzędzia), siła posuwowa normalna skierowana jest pionowo w dół i dociska obrabiany detal do stołu frezarki.

Przedmioty o złożonych kształtach można obrabiać:

Frezowaniem kształtowym – frez kształtu o takim zarysie, jaki powinien uzyskać obrabiany przedmiot np. mało dokładne koła zębate.

Frezowaniem kopiowym opartym na zasadzie kopiowania według wzornika lub bezpośrednio z rysunku (kopiowanie) np. matryce, wykrojniki, śruby okrętowe itp.

Frezem nazywa się narzędzie skrawające z wieloma ostrzami na powierzchni walcowej lub czołowej, wykonujące podczas obróbki ruch obrotowy. W zależności od rodzaju ostrzy rozróżnia się frezy: ścinowe (jednościnowe, dwuścinowe) oraz zataczane. Frezy małe są wykonane najczęściej z jednego kawałka stali (zwykle stal szybkotnąca). Frezy o większych wymiarach mogą mieć ostrza ze stali szybkotnącej lub z węglików spiekanych, połączone z korpusem freza w sposób trwały np. lutowaniem. Głowice frezowe mają zawsze ostrza wstawiane osadzone w korpusie. Frezy dzieli się na: walcowe, walcowo-czołowe, trzpieniowe, głowice frezowe specjalne i inne.

Obróbka skrawaniem powierzchni w przypadku, gdy stosujemy wstępnie wycinanie laserowe, może okazać się trudna ze względu na utwardzenie tych powierzchni z uwagi na wpływ ciepła. Dla blachy 1,5 mm w gatunku S235JR mikroutwardzenie powierzchni po obróbce laserowej w stosunku do pierwotnej 156HV wyniosło 280HV, dla blachy 5 mm S235JR mikrotwardość wyniosła 438HV.